Η Κατάνια βρίσκεται στη μακρά σκιά της Αίτνας, μιας πόλης σφυρηλατημένης τόσο από λάβα όσο και από ιστορία. Ανακατασκευασμένη σε φωτεινό σικελικό μπαρόκ μετά τον καταστροφικό σεισμό του 1693, το ιστορικό της κέντρο - σκαλισμένο από σκούρα ηφαιστειακή πέτρα - λάμπει μελίχρυσο στο απογευματινό φως. Η πλατιά έκταση της Piazza del Duomo αγκυροβολεί την καθημερινή ζωή, όπου ο καθεδρικός ναός της Sant'Agata βλέπει στο Σιντριβάνι του Ελέφαντα, ένα ιδιόρρυθμο έμβλημα από λάβα-πέτρα της τοπικής ανθεκτικότητας.

Η Κατάνια είναι σπλαχνική και χωρίς σενάριο. Στη La Pescheria, την ψαραγορά, οι πωλητές ψάλλουν τιμές πάνω από λαμπερούς ξιφίες και αχινούς, ενώ μπαρ εσπρέσο ξεχύνονται στα πεζοδρόμια της Via Etnea. Ο πνευματικός παλμός της πόλης βουίζει μέσα από το Πανεπιστήμιο της Κατάνια, ένα από τα παλαιότερα της Ιταλίας, προσδίδοντας νεανική ενέργεια στις μεγαλοπρεπείς προσόψεις και τις πλατείες του με τους φοίνικες.

Πέρα από τον αστικό ρυθμό βρίσκεται το Ιόνιο Πέλαγος - βραχώδεις σχισμές λάβας δίνουν τη θέση τους σε μικρούς κολπίσκους όπου οι κολυμβητές κατεβαίνουν σιδερένιες σκάλες σε νερό κοβαλτίου. Τα βράδια ανήκουν στην Αίτνα: καθώς ο ουρανός σβήνει, η σιλουέτα του ηφαιστείου οξύνεται, μερικές φορές διαγράφεται από ένα αμυδρό σύννεφο. Στην Κατάνια, η φύση δεν είναι ποτέ μακρινή. Είναι στοιχειώδης, άμεση και συνυφασμένη με την αρχιτεκτονική, την κουζίνα και τον χαρακτήρα της πόλης.