Η Λέρος είναι ένα από τα πιο ιδιαίτερα και παρεξηγημένα νησιά των Δυτικών Δωδεκανήσων. Χαρακτηρίζεται από έναν έντονο διαμελισμό με πολλούς απάνεμους κόλπους, καταπράσινα τοπία και χαμηλούς λόφους. Η Λέρος ξεχωρίζει για την πλούσια και ιδιαίτερη ιστορία της, καθώς κατά τη διάρκεια της Ιταλοκρατίας (1912-1943) μετατράπηκε σε ένα από τα σημαντικότερα ναυτικά οχυρά της Μεσογείου, αφήνοντας πίσω της μια αρχιτεκτονική κληρονομιά που δεν μοιάζει με κανένα άλλο μέρος στην Ελλάδα.
Το απόλυτο αρχιτεκτονικό παράδοξο του νησιού είναι το Λακκί, το κεντρικό λιμάνι της Λέρου, το οποίο αποτελεί το μεγαλύτερο φυσικό λιμάνι βαθιών υδάτων στη Μεσόγειο. Οι Ιταλοί έχτισαν εκεί μια ολοκαίνουργια πόλη (τότε ονομαζόταν Portolago) βασισμένη στις αρχές του Διεθνούς Στυλ και του Ιταλικού Ορθολογισμού (Rationalism). Περπατώντας στο Λακκί, ο επισκέπτης αντικρίζει εντυπωσιακά κτίρια με καμπύλες γραμμές, όπως το παλιό Κινηματοθέατρο, την Αγορά με τον κυκλικό πύργο του ρολογιού και το Δημοτικό Σχολείο, που θυμίζουν σκηνικό από ταινία.
Στον αντίποδα, η πρωτεύουσα του νησιού, ο Πλάτανος, που είναι ενωμένος με το γραφικό ψαροχώρι Παντέλι και την Αγία Μαρίνα, προσφέρει την κλασική νησιώτικη γοητεία. Πάνω από τον Πλάτανο δεσπόζει το επιβλητικό Κάστρο της Παναγίας (ή Κάστρο Παντελίου), ένα μεσαιωνικό οχυρό με συγκλονιστική θέα στο Αιγαίο. Η Λέρος διαθέτει πανέμορφες, ήρεμες παραλίες όπως τα Άλιντα, ο Γούρνας, ο Ξηρόκαμπος και ο Μπλεφούτης. Λόγω της έντονης στρατιωτικής δραστηριότητας κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο (Μάχη της Λέρου), οι θάλασσες του νησιού κρύβουν αμέτρητα ναυάγια πλοίων και αεροσκαφών, καθιστώντας τη Λέρο έναν από τους κορυφαίους προορισμούς για αυτόνομη κατάδυση (wreck diving) στην Ευρώπη.